أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ تمثيل ديگرست براى صدقه اهل ريا مىفرمايد كه آيا دوست مىدارد يكى از شما همزه انكارست يعنى دوست ندارد أَنْ تَكُونَ لَهُ آنكه باشد مر او را جَنَّةٌ بوستانى مِنْ نَخِيلٍ از درختان خرما وَ أَعْنابٍ و انگورها يعنى باغى مشتمل برين اشجار كه تَجْرِي مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير درختان او جويهاى آب لَهُ مر صاحب باغ راست فِيها در ان بوستان مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ از همه ميوه‌ها نه همين خرما و انگور و تخصيص آنها به جهت تفضيل و كثرت ايشانست وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ و حال آنكه فرا رسيد خداوند اين باغ را پيرى و بزرگ سالى وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ و مر او راست درين پيرى فرزندان ضُعَفاءُ خردان و ناتوانان و معيشت پدر و فرزندان همه ازين بوستان‌ست فَأَصابَها إِعْصارٌ پس بدين بوستان رسيد باد گرم و گويند گردبادى فِيهِ نارٌ در آن باد آتشى و همچنين باد آتشين را سموم مىگويند فَاحْتَرَقَتْ بس بسوخت آن باغ به‌واسطه سموم و صاحب باغ متحير و مهموم فروماند اين مثل عمل منافق و مرائيست كه سموم عدل الهى باغ اعمال ايشان را كه بدان اميد دارى دارند بسوزد و ايشان مهجور و محروم بمانند مثنوى نه كارى كه يابند مزدى بر آن * نه مالى كه بينند نفعى در آن ز ابر ريا برقى افروخته * همه كشت اعمال‌شان سوخته كَذلِكَ همچون بيانى كه در باب صدقه و جهاد كرده شده يُبَيِّنُ اللَّهُ بيان مىكند خدا لَكُمُ الْآياتِ براى شما نشانهاى الطاف و احسان خود را لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ شايد كه شما در آن تفكّر نمائيد و در عبادت ديگرى را با او شريك نسازيد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه مؤمنان أَنْفِقُوا نفقه كنيد در راه خدا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ از پاكيزه‌ها و برگزيده‌ها آنچه كسب مىكنيد به تجارت و صناعت وَ مِمَّا أَخْرَجْنا و از آنچه بيرون آورديم لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ براى شما از زمين چون حبات و اشجار مثمره اغنياى انصار بوقت رسيدن خرما آنچه رسيده‌تر و گزيده‌تر بودى پنهان از يكديگر به مسجد رسول در گوشه نهادندى تا فقراى مهاجرين تناول نمودندى روزى يكى از مالداران دنيا دوست دويست صاع خرما از آن متاع كه هيچ نيرزيدى به آشكارا بياورد و در ميان خرماهاى نيكو ريخت و كالاى خبيث خود به آن متاعهاى پاكيزه برآميخت حق تعالى ازين معامله نهى كرد و فرمود كه از اطيب مال صدقه دهيد وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ و قصد مكنيد به چيزهاى تباه و ناخوش كه از دنائت همت مِنْهُ تُنْفِقُونَ از آن چيز نفقه كنيد وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ و حال آنكه نيستيد شما فراگيرنده چنان چيز را اگر بشما دهند در حقوق شما إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ مگر آنكه چشم فروخوابانيد در اخذ آن و مساهله و مسامحه كنيد وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ و بدانيد كه خدا غَنِيٌّ بىنياز است از كسى كه تصدّق كند بمال خبيث حَمِيدٌ ستاينده است آن را كه صدقه از مال پاكيزه دهد .